Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;


Το 1897 ένα κορίτσι που το έλεγαν Βιρτζίνια έγραψε ένα γράμμα στον εκδότη της εφημερίδας της Νέας Υόρκης ”  Ο Ήλιος”. 

Στις 21 Σεπτεμβρίου το γράμμα της δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα μαζί με την απάντηση του εκδότη Φράνσις Φάρσελους Τσερτς.

Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Τα Χριστούγεννα στις 4 γωνιές του πλανήτη μέσα από 25 φωτογραφικά κλικ




 Στολίδια, πολύχρωμα λαμπιόνια, μπάλες, τεράστια χριστουγεννιάτικα δένδρα, παιχνίδια και Αγιοι Βασίληδες γέμισαν τις πόλεις και τις πρωτεύουσες του κόσμου. 

Τα Χριστούγεννα είναι εδώ και κάνουν τους ανθρώπους να νιώσουν τη μαγεία των γιορτών. 

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ








      
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ  ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ   

                ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΕΣ  
                    

                    
               
         
ΓΡΑΙΕΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ  ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΕΣ



  ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
   6 Νοεμβρίου 2013 

Κατόπιν πολλής σκέψης …όσων έχουν ακόμα μυαλό αποφασίσαμε να κατέβουμε στις Δημοτικές εκλογές  και να υποστηρίξουμε τα δίκαια αιτήματά μας



1)     Δις της εβδομάδας έξοδος νυχτερινή  , μπαρότσαρκα ..μετά συνοδών ..κι ότι ήθελε προκύψει, νομοθετημένη ,με τη βούλα


2)    Όταν έρχεται το boy fread  για επίσκεψη  , οι ερωτήσεις του τύπου , πού θα πάτε πάλι απόψε; Πήρες το διουρητικά σου    και τις πάνες ακράτειας,  απαγορεύονται


3)    Η σύνταξη  δικιά μας  είναι και θα την τρώμε μέχρι φράγκο ..


      τα σάβανα δεν έχουν τσέπες


4)   Θα βάλουμε μικρά πούλμαν  για εκδρομές  κάθε Κυριακή  στις πόλεις  που γίνονται νυφοπάζαρα..πάνω κάτω ..κάποιον  γαμπρό θα βρούμε οι ελεύθερες , οι υπόλοιπες  θα πηγαίνουν στο γήπεδο 


5)    Όποτε έχει λαϊκή αγορά στη γειτονιά μας ο δήμος θα μας παρέχει και έναν συνοδό για βαστάζο !!!  κατά προτίμηση ψηλό και γεροδεμένο με γαλανά μάτια 




6}     Απαγόρευση ρητή  … οι προσφωνήσεις  του τύπου…

  έλα γιαγιά να σε περάσω απέναντι , 
  γιαγιά να πεις τη μάνα σου ρε !!




  7}Τα απογεύματα, που θα μαζευόμαστε  για μπιρίμπα 

με τα     κορίτσια ...δεν θα ακούγεται άχνα στο δωμάτιο..
παιδιά , σκυλιά κι εγγόνια  θα βγάζουν το σκασμό .


8} Στο ΚΑΠΗ θα αλλάξουμε το προσωπικό .. μόνο άνδρες σερβιτόρους  θα έχουμε αφού τους περάσουμε πρώτα οντισιόν ,

 θα αγοράσουμε  καινούριο στέρεο και cd με σκανταλιάρικα  κομμάτια ,

 τσιφτετέλια .. το κορμί σου το φιδίσιο κράτα το και λίγο ίσιο . 

.κι ωχ αμάν αμάν   και ζειμπεκιές για τη Φροξυλάνθη  που το πατάει το πόδι με   δέκα κιλά μαγκιά  !!

9} Θα φτιάξουμε  Δημοτικά ΣΠΑ ..για να χαλαρώνουμε ...μανικιούρ , πεντικιούρ , ινστιτούτο αισθητικής ..για να σηκώσουμε όσα έχουν  κρεμάσει . 


10} Τέλος  ... σε κάθε μέλος του συνδυασμού  κι ένα τζακούζι ,

 για προσωπικές στιγμές !!!


 εκ της γραμματείας 



         










                                                                          

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Μινιόν: Το «μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα» της Ελλάδας!



Το Μινιόν δημιουργήθηκε από ένα φτωχό χωριατόπαιδο, τον Ιωάννη Γεωργακά,
 ο οποίος εξέλιξε το ΜΙΝΙΟΝ από περίπτερο, στο πρώτο μεγαλύτερο πολυκατάστημα της Ελλάδας. 

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Εφυγε από τη ζωή ο Πέτρος Φυσσούν

Ο Πέτρος Φυσσούν «έφυγε» από τη ζωή σήμερα Δευτέρα σε ηλικία 83 ετών.

 Ο αγαπητός ηθοποιός και σκηνοθέτης γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1933 στη Ρωσία (άλλες πηγές αναφέρουν στο Αγρίνιο), 
ήταν γιος πρόσφυγα από τη Ρωσία που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη ρωσική επανάσταση.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

“Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει” – το απαγορευμένο τραγούδι του Πάνου Τούντα


Μια μικρή βόλτα στην παλιά Γλυφάδα (εδώ το δημαρχείο της) με τη βοήθεια ενός τραγουδιού σε στίχους και μουσική του Πάνου Τούντα. Το τραγούδησε ο Στελλάκης Περπινιάδης. Ήταν από τα απαγορευμένα επειδή είχε υπαινιγμούς κατά του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Τότε οι συνθέτες τολμούσαν. Δεν άλλαζαν τις απόψεις τους σε χρόνο “μηδέν”…


Από τον καλό συνάδελφο και φίλο Παναγιώτη Μήλα



                          



Η Βαρβάρα κάθε βράδυ στη Γλυφάδα ξενυχτάει
και ψαρεύει τα λαβράκια, κεφαλόπουλα, μαυράκια
Το καλάμι της στο χέρι, κι όλη νύχτα στο καρτέρι
περιμένει να τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσει

Ένας κέφαλος βαρβάτος, όμορφος και κοτσονάτος
της Βαρβάρας το τσιμπάει, το καλάμι της κουνάει


Μα η Βαρβάρα δεν τα χάνει τον αγκίστρωσε τον πιάνει
τον κρατά στα δυο της χέρια και λιγώνεται στα γέλια

Κοίταξε μωρή Βαρβάρα, μη σου μείνει η λαχτάρα
τέτοιος κέφαλος με νύχι, δύσκολα να σου πετύχει


Βρε Βαρβάρα μη γλιστρήσει και στη θάλασσα βουτήξει
βάστα τον απ’ το κεφάλι μη σου φύγει πίσω πάλι

Στο καλάθι της τον βάζει κι από την χαρά φωνάζει
έχω τέχνη έχω χάρη ν’ αγκιστρώνω κάθε ψάρι


Για ένα κέφαλο θρεμμένο όλη νύχτα περιμένω
που θα ‘ρθεί να μου τσιμπήσει το καλάμι να κουνήσε






πηγή 

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Πολύχρωμη μπουγάδα

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία;


 Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν
Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. 
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. 
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. 
Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σʼ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. 
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. 

Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
 Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει 
όσο κι αν το κυνηγά πάντα,
πάντα θα ʽναι αργά  
δεύτερη ζωή δεν έχει.

  

(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)
******************

κείμενο της Ελευθερίας Τελειώνη